To zaawansowany warsztat, na którym improwizacja staje się narzędziem pracy z własnym umysłem — przekonaniami, wewnętrznym krytykiem i tożsamością. Po Poziomach 1 i 2, gdzie uczyłeś się grać ze światem zewnętrznym (kontakt, słuchanie, storytelling), tutaj kierujesz reflektor do wewnątrz. Pracujemy na metaforze: „Ty jesteś Reżyserem, a Twoje myśli to Aktorzy” — uczysz się świadomie reżyserować spektakl toczący się w Twojej głowie. To nie terapia, lecz trening kompetencji psychologicznych metodami teatralnymi.

Właśnie dlatego, że impro jest fizyczne i dzieje się „tu i teraz”, jest tak skutecznym narzędziem pracy z umysłem. Myśli, przekonania czy wewnętrzny krytyk to abstrakcje, które trudno „złapać” samą rozmową. Impro zamienia je w coś namacalnego — nadajesz im ciało, głos, postać i scenę, możesz zagrać z nimi dialog, zmienić ich status albo posłuchać, co mają do powiedzenia. Działanie wyciąga myśli z głowy na zewnątrz, gdzie dopiero można je zobaczyć, oswoić i „przereżyserować”. Dodatkowo mózg w trybie „tu i teraz” (Uptime) wycisza nawykowe pętle myślenia — dlatego realna zmiana zachodzi w ciele i działaniu, a nie tylko w analizie.

Poziom 3 to autorski program Michała Mącznika, który łączy improwizację i storytelling z narzędziami współczesnej psychologii i psychoterapii. Czerpiemy m.in. z terapii akceptacji i zaangażowania (ACT), modelu Wewnętrznej Rodziny (IFS), psychologii Carla Junga (praca z cieniem, archetypy) oraz z impro i storytellingu, które spinają to wszystko w jedną, spójną praktykę. To nie jest terapia — to przełożenie sprawdzonych idei psychologicznych na bezpieczny, doświadczeniowy trening sceniczny, w którym pracujesz przez działanie, a nie przez gabinetową rozmowę.

Poziomy 1 i 2 uczą pracy ze światem zewnętrznym, a Poziom 3 — pracy z własnym wnętrzem. Wcześniej trenujesz komunikację, słuchanie, status i storytelling; tutaj te same narzędzia kierujesz na siebie: na swoje myśli, wewnętrznego krytyka, przekonania i tożsamość. Program jest głębszy, wolniejszy (Slow Impro) i wymaga większej uważności oraz gotowości do spojrzenia na siebie z dystansem.

Tak — ukończenie WPI Poziom 1 i Poziom 2 jest warunkiem udziału. Poziom 3 zakłada, że znasz już fundamenty Applied Improv (akceptację, status, platformę, pracę z partnerem) i czujesz się swobodnie w improwizacji. Bez tego doświadczenia głębsza praca z umysłem i tożsamością byłaby przedwczesna. Jeśli nie masz pewności, czy jesteś gotowy — napisz do nas, pomożemy ocenić.

Nauczysz się zauważać i „reżyserować” automatyczne reakcje umysłu, zamiast być przez nie sterowanym. W ciągu 8 spotkań poznasz m.in.: techniki metapoznania („Dubbing Myśli”, „Pilot do Głowy”), pracę z Wewnętrznym Krytykiem, reframing przekonań jako „ofert scenicznych”, pracę z wartościami, elastyczność tożsamości (neuroplastyczność na żywo) oraz oswajanie własnego „cienia”. Finałem jest integracja narzędzi i przeniesienie ich z sali do codziennego życia.

To cykl 8 cotygodniowych spotkań, prowadzony przez Michała Mącznika w kameralnej grupie. Każde spotkanie to spójny moduł — od rozruchu i integracji, przez pracę z krytykiem i przekonaniami, po finałową integrację. Pracujemy stacjonarnie w sali warsztatowej Improv Club przy ul. Powrożniczej 6/2 w Krakowie. Spotkania są doświadczeniowe — uczysz się przez działanie, a nie przez wykład.

Dla absolwentów WPI 1 i 2, którzy chcą wykorzystać improwizację do głębszej pracy nad sobą. Skorzystają osoby, które chcą oswoić wewnętrznego krytyka, zyskać większą elastyczność w reagowaniu, lepiej regulować emocje i poczuć więcej wolności w byciu sobą. To poziom dla ludzi stabilnych i ciekawych siebie — nie wymaga „bycia śmiesznym”, wymaga gotowości do uważnej, odważnej eksploracji.

Nie. To warsztat rozwoju kompetencji psychologicznych, a nie terapia. Pracujemy na „żywym organizmie” Twoich przekonań i schematów, ale zawsze w bezpiecznej ramie gry, ćwiczenia i sceny — nie diagnozujemy ani nie leczymy. Jeśli aktualnie przechodzisz przez leczenie traumy lub silną niestabilność emocjonalną, rozważ, czy to dobry moment. Poziom 3 jest dla osób stabilnych, gotowych do odważnej eksploracji siebie.

„Praca z cieniem” to oswajanie tych części siebie, których zwykle nie lubimy albo się wstydzimy — po to, by odzyskać więcej wolności i akceptacji. Robimy to stopniowo, w bezpiecznej i pełnej życzliwości przestrzeni, zawsze w ramie gry, nie konfrontacji. Bywa, że dotykamy poruszających tematów — ale to Ty decydujesz, jak głęboko wchodzisz. Jak ujęła to uczestniczka pierwszej edycji: „Te warsztaty są niezwykłą przygodą spotkania z samą sobą”.